Chociaż większość mężczyzn skupia się na tym, jak dobrze działa ich penis, jego wygląd może być równie ważny dla twojego zdrowia. Zdrowo wyglądający penis jest jednym z wielu sygnałów dobrego ogólnego zdrowia. Mężczyźni z chorobą Peyroniego — nieprawidłowym skrzywieniem penisa spowodowanym tworzeniem się blizn — mogą mieć poważne problemy sercowo-naczyniowe, krążeniowe i z tarczycą, a nawet zwiększone ryzyko niektórych nowotworów.
Jednak zakrzywiony penis nie zawsze jest powodem do niepokoju. Tak jak sami mężczyźni, penisy mają różne kształty, rozmiary i ułożenie. Nie ma konkretnego stopnia skrzywienia, który gwarantuje chorobę Peyroniego, ale są oznaki, na które warto uważać, jak nagła lub narastająca zmiana kształtu czy ułożenia penisa.
Jeśli martwisz się, że za zakrętem może czaić się problem, czytaj dalej, aby poznać przyczyny, objawy, diagnozę i dostępne opcje leczenia choroby Peyroniego.
Czym jest choroba Peyroniego?
Choroba Peyroniego występuje, gdy blizny w penisie powodują jego nienaturalne wygięcie, zagięcie, a nawet utratę długości lub obwodu — potencjalnie w wyniku drobnych urazów penisa (urazów prącia) odniesionych podczas gwałtownego seksu, sportu lub innej aktywności fizycznej. Inne czynniki środowiskowe również mogą odgrywać rolę w tworzeniu się blizn.
Choroba Peyroniego przebiega w dwóch etapach:
- Ostra: W tej fazie tworzenie się blizn wyraźnie wygina lub zmienia kształt penisa, co może powodować ból w stanie wzwodu, spoczynku lub obu. Trwa od sześciu miesięcy do roku.
- Przewlekła: Na tym etapie blizna przestaje rosnąć, więc nie dochodzi do dalszego skrzywienia. Jednak mogą utrzymywać się problemy z funkcjonowaniem penisa, takie jak ból podczas erekcji oraz trudności z uzyskaniem lub utrzymaniem erekcji.
Choć to rzadkie, niektórzy mężczyźni rodzą się ze skrzywionym penisem, co staje się widoczne około okresu dojrzewania. Jeśli nie ma blizn, to znak skrzywienia penisa a nie choroby Peyroniego. Tworzenie się blizn jest często na tyle wyraźne, że można je wyczuć pod palcami.
Czynniki ryzyka związane z chorobą Peyroniego
Istnieje szereg czynników ryzyka wpływających na twoje szanse rozwoju choroby Peyroniego:
- Wiek: Zwiększone ryzyko nieprawidłowego skrzywienia penisa to jedna z kilku rzeczy, które zdarzają się wraz z wiekiem.
- Choroby autoimmunologiczne: Niektóre choroby autoimmunologiczne, jak toczeń, mogą zwiększać ryzyko.
- Choroby tkanki łącznej: Mężczyźni z twardziną, chorobą Dupuytrena i innymi chorobami tkanki łącznej są w grupie większego ryzyka.
- Cukrzyca: Mężczyźni z cukrzycą, u których występują zaburzenia erekcji (ED), są w znacznie większym ryzyku.
- Genetyka: Jeśli u bliskiego męskiego krewnego (np. ojca lub brata) zdiagnozowano chorobę Peyroniego, jesteś w grupie podwyższonego ryzyka.
Jak rozpoznać, czy masz chorobę Peyroniego
Urolodzy diagnozują chorobę Peyroniego u około 4% mężczyzn w wieku od 40 do 70 lat, ale niektórzy badacze podają wyższe szacunki. Wielu mężczyzn wstydzi się rozmawiać o tym problemie z lekarzem, więc odkładają skorzystanie z pomocy, aż do wystąpienia poważnych powikłań, albo pozostają całkowicie niezdiagnozowani.
Główne objawy choroby Peyroniego to:
- Wygięty/skrzywiony penis
- Bolesne guzki na penisie
- Bolesne erekcje
- Miękkie erekcje
- Przewlekły ból penisa, który nie ustępuje
- Trudności z oddawaniem moczu
- Trudności ze współżyciem seksualnym
U większości mężczyzn bliznowacenie (płytki) występuje na górze penisa, powodując uniesienie ku górze podczas erekcji. Podobnie, gdy występuje na spodzie lub boku, zauważalna jest krzywizna w tych kierunkach. Tworzenie płytek po obu stronach daje wklęsły wygląd, a płytki mogą nawet utworzyć pierścień wokół trzonu, tworząc „zwężony” odcinek lub kształt klepsydry.
W skrajnych przypadkach płytki mogą ulec zwapnieniu i przypominać twardą kość, co powoduje silny ból podczas erekcji. Mężczyzna może też zauważyć, że jego penis stał się krótszy lub cieńszy.
Kiedy szukać pomocy medycznej
Zwracaj uwagę na wszelkie nietypowe zmiany w wyglądzie lub funkcji penisa i skontaktuj się z lekarzem, jeśli z czasem się nasilają. Jeśli masz już zdiagnozowaną chorobę Peyroniego, rozważ zadanie lekarzowi następujących pytań:
- Co powinienem zrobić, jeśli wygięcie się pogorszy?
- Czy uważasz, że operacja jest konieczna?
- Kiedy powinienem wrócić na kontrolę?
- Czy są dostępne jakieś grupy wsparcia?
Ponieważ choroba Peyroniego może znacząco wpływać na twoje życie seksualne, wielu mężczyzn odbiera diagnozę jako przygnębiającą, a nawet stresującą emocjonalnie w rozmowie z partnerem. Aby utrzymać intymność, nie wahaj się poprosić swojego lekarza o skierowanie do wykwalifikowanego terapeuty seksualnego.
Leczenie
W mniejszości przypadków choroba Peyroniego ustępuje samoistnie bez leczenia. W pozostałych istnieje wiele opcji, w tym w razie potrzeby zabieg korygujący. I chociaż ostrza w pobliżu penisa mogą brzmieć przerażająco, istnieje wiele metod niechirurgicznych. Oto główne opcje leczenia.
Leki doustne
Twój lekarz może zdecydować się przepisać leki doustne w ostrej fazie choroby Peyroniego. Często stosuje się witaminę E, karnitynę i kwas para-aminobenzoesowy potasu. Jednak badania ich skuteczności dają mieszane wyniki.
Witamina E to tania, mało ryzykowna opcja, którą lekarze zwykle stosują ze względu na jej właściwości przeciwutleniające, w celu zmniejszenia płytek wewnątrz penisa. Wczesne badania nie były dobrze kontrolowane, a nieliczne z grupą kontrolną nie wykazały korzyści ponad placebo.
Karnityna, kolejny przeciwutleniacz, jest stosowana, by zmniejszać obrzęk ran. Niestety, w badaniach z grupą kontrolną dawała podobne wyniki jak witamina E — nie lepsze niż placebo.
Kwas para-aminobenzoesowy potasu to kompleks witamin z grupy B, który wykazano, że umiarkowanie zmniejsza rozmiar płytek, ale nie naprawi nieprawidłowego skrzywienia penisa. Jest też bardzo drogi i może podrażniać żołądek, więc na dłuższą metę nie jest popularny wśród mężczyzn.
Zastrzyki do penisa
Mężczyźni bojący się igieł raczej nie będą zachwyceni tą opcją, ale wstrzykiwanie wysokich dawek leku bezpośrednio w płytkę jest skuteczniejsze niż leczenie doustne. Zastrzyki są często wybierane wcześnie, w ostrej fazie, przez mężczyzn chcących uniknąć operacji. Główne leki wstrzykiwane w chorobie Peyroniego to werapamil, interferon i kolagenaza.
Werapamil to bloker kanałów wapniowych często stosowany w leczeniu nadciśnienia; może pomóc w bólu i wygięciu. Dodatkowo to tania opcja dostępna dla większości pacjentów.
Interferon to białko wytwarzane przez organizm do kontrolowania stanu zapalnego. Służy do spowalniania tworzenia blizn, co czyni go odpowiednim leczeniem zmniejszającym płytki u pacjentów z chorobą Peyroniego.
Kolagenaza jest naturalnie produkowana w organizmie i pomaga rozkładać pewne tkanki bliznowate. Udowodniono też jej skuteczność wobec płytek. W Stanach Zjednoczonych zastrzyki z kolagenazy są zatwierdzone jako leczenie dla mężczyzn ze skrzywieniem penisa przekraczającym 30 stopni.
Operacja penisa
Choć nie najpopularniejsza, korekcyjna operacja penisa bywa czasem ostatnią sensowną metodą leczenia choroby Peyroniego. Lekarze zastrzegają operację dla mężczyzn z ciężkimi, wyniszczającymi przypadkami, które utrudniają oddawanie moczu, siedzenie, seks i inne aktywności. Zalecany czas oczekiwania to od dziewięciu miesięcy do roku po zatrzymaniu postępu choroby.
Lekarze wykonują operację penisa na trzy podstawowe sposoby:
- Skrócenie strony penisa przeciwnej do płytki
- Wydłużenie strony penisa, która się wygina
- Wszczepienie protezy w celu korekty nieprawidłowego skrzywienia i zaburzeń erekcji
Po zakończeniu operacji penis pacjenta jest lekko owinięty opatrunkiem uciskowym na 24 do 48 godzin i można podać antybiotyki oraz leki przeciwbólowe. Dla wielu mężczyzn kolejny krok to z pewnością najtrudniejszy element rekonwalescencji — brak współżycia pooperacyjnego przez co najmniej sześć tygodni.
Regularne kontrole są kluczowe
Choroba Peyroniego może wahać się od drobnej uciążliwości po wyniszczający, zaburzający codzienne funkcjonowanie stan. Jednak dostępne są dobre opcje leczenia i przy odpowiednich informacjach oraz postępowaniu wciąż można mieć zdrowy penis, ciało i życie seksualne.
Zdrowie penisa jest niezbędne Dla holistycznego zdrowia dbaj o swojego penisa tak jak o resztę ciała (nawet jeśli to krępujące). Znajdź certyfikowanego urologa, daj się przebadać i zgłaszaj się na kontrolę co najmniej raz w roku. Zrób to, a będziesz gotowy na wszystko, co czeka za zakrętem.









Udostępnij:
Poranna erekcja: co mówi o Twoim zdrowiu
Ćwiczenia penisa: 5 treningów, które warto wykonywać